Ja, dat kan ik mezelf, in deze kwestie wel te verstaan, wel noemen. Het zit zo: mijn nichtje wordt volgend weekend 7 jaar. En wat willen kleine-meisjes-die-groot-worden dan als kado? Juist ja, schmink, nagellak, speldjes, ... Allez ja, veel bling-bling. Dus dacht ik van een toilettasje te maken en dat te vullen met wat lippenstift, nagellak, haarspeldjes, armbandjes, douchegel, ...
Een tijdje terug zag ik bij
één van mijn favoriete blogsters een
supermooi tasje (niet moeilijk: al wat ze maakt is tot in de puntjes af en schoon en al wat ge wilt - wat die dochters van haar allemaal meekrijgen naar verjaardagsfeestjes, amai, daar kan ik alleen maar van dromen!). Een clutch zou het worden dus.
Ik had nog een restje stof over van
dit rokje en kocht onlangs, samen met
haar, een lap roze velours in Ikea. Perfecte combi zo bleek! Zo perfect (allez, in mijn ogen toch) dat ik het niet over mijn hart kan krijgen om het af te geven. En ja, dat is eigenlijk wel een beetje egoïstisch hé van mij... Hoe graag ik het kind ook zie, ik denk dat ik het hou voor mijn eigen make-up.
Om mijn schuldgevoel wat te sussen produceerde ik snel nog een 2e versie en ok, ik vind ze ook wel heel erg mooi, maar deze gaat naar het nichtje. Beloofd! De blauwe stof is katoen van Ikea; de bolletjesstof van Moda.
Omdat de tasjes zo mooi zijn en snel klaar, zullen er hier nog minstens 2 geproduceerd worden voor onder de kerstboom.
